به او بكند مانند فرزند است براى خدا . « قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ » 20 فخر : مقصود گرفتاريهاى يهود است در دنيا و گرفتارى يهودى و مسيحى است در عالم ديگر كه خود آن را قبول داشته‌اند و در قرآن از آنها نقل شده است كه ميگفته‌اند « لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً » يعنى بيش از چند روز معدود گرفتار آتش نخواهيم بود . « يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ » 21 طبرى : ابن عبّاس گفت : معاذ بن جبل و سعد بن عباده و عقبه بن وهب بيهود گفتند : شما پيوسته ما را نويد ميداديد بظهور پيغمبرى كه خود اوصاف او را ميشمرديد ، پس از خدا بترسيد و گفتار پيغمبر را قبول كنيد كه ميدانيد او پيغمبر است ، آنها گفتند : پس از موسى پيغمبرى و كتابى نيست و ما چنين چيزى نگفته‌ايم اين آيه براى اين گفتگو نازل شد . « عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ » 21 مجمع : يعنى : پس از وقفه ى پيدايش پيغمبر و كهنگى دين و كتاب آسمانى ، و از اين جمله فهميده مىشود كه دوران فتره ميان رفتن مسيح و آمدن پيغمبر ما بوده است و در اين مدّت پيغمبرى نبوده است ، و پيش از آن پيوسته در ميان بنى اسرائيل پيغمبرانى بوده‌اند ، و از كلبى نقل شده است : ميان دوران مسيح و ظهور پيغمبر اسلام پانصد و شصت و نه سال فاصله بوده است و پس از مسيح چهار پيغمبر بوده است كه در قرآن است : « إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ » يعنى : فرستاديم بسوى آنها دو نفر ، پس از آنكه سخنانشان را نپذيرفتند ، سوّمى ، براى تقويت آن دو نفر فرستاديم ، و از چهارمين خبر ندارم ، و مدّت صد و سى و چهار سال اين چهار پيغمبر بودند و بقيه ى مدّت تا ظهور محمّد ( ص ) فتره بوده است و قطع نبوّت . فخر : از كلبى نقل شده است : پس از مسيح تا ظهور پيغمبر ما چهار پيغمبر بوده‌اند كه سه نفر از بنى اسرائيل بوده‌اند و يك نفر عرب بنام خالد بن سنان عبسى . سخن ما : آيت بيست و يك « يا أَهْلَ الْكِتابِ تا آخر » ميگويد مدّتى گذشت كه پيغمبر و رهنما در ميان مردم نبود ، ما محمّد را فرستاديم تا شما را راهنمائى كند ، و